कस्तो बिचित्रको बेला, आयो आज सबैतिर।
हुन थाले सबै कामआफ्नै ॲाखा अघिल्तिर।१।
मान्छे विवश छन् सप्पै, तमाशा मात्र हेर्दछन्।
देखे पनि नदेखे झैं, गर्दछन् मौन बस्तछन् ।२।
अपराधी प्रवृत्तिको, नै छ फूर्ती जताततै।
न्याय आफै लुकेको छ, देखिदैन कहीं कतै।३।
जंगली राज झैं आज, अवस्था छ समाजमा ।
मन्परी नै चलेको छ, अशान्ति छ जहॅा तहॅा।४।
बुद्धका देशमा क्रान्ति, सुन्दा अप्रिय लाग्दछ।
धर्म संस्कृति नै भष्म, भएमा दुःख लाग्दछ।५।
नव निर्माणको सट्टा, हुंदैछन् ध्वस्त संस्कृति।
भित्रिदैछन् सधैं नौला,अपसंस्कृति विकृति।६।
न रह्यो शिष्टता बॅाकी, न कतै अनुशासन।
न छ बन्धुत्वको भाषा, न कतै अभिवादन ।७।
आफ्नै समाजमा आफै, त्रस्त भै बस्नु पर्दछ।
कस्तो विडम्वना होला, जे पनि झेल्नु पर्दछ।८।
जो छन् रक्षक ऊ आफै, शरणार्थी सरी भए।
आफ्नै कारणले आफै, प्रवासी झैं हुंदै गए।९।
चारैतिर छ सन्त्रास, चारैतिर अनिश्चय।
चारैतिर छ सन्नाटा, चारैतिर छ संशय।१०।
जेभए पनि आशा छ, निस्कन्छ हल हालको।
कालो बादलमा घेरा,हुन्छ नै शुभ्र चॅादीको।११।
डा. टेकराज पन्त
अस्टिन, अमेरिका